De 12-jarige Johannes uit Twijzelerheide is leerling van groep 8, maar op zijn basisschool is hij veel meer dan dat. Hij zet koffie, repareert stoelen, veegt het plein en helpt waar dat nodig is. Leerlingen en leraren noemen hem inmiddels zelfs ‘meneer Johannes’. ‘Ik ben niet alleen leerling, maar ook conciërge’, zegt hij.
Lange tijd had Johannes een hekel aan school. Stilzitten vond hij lastig en dat zorgde voor frustratie. Ook voor leraren was hij in de klas soms een uitdaging. Dat veranderde toen hij bij meester Jelmer in de klas kwam. In plaats van Johannes voortdurend te corrigeren, koos meester Jelmer voor een andere aanpak. Johannes mocht af en toe de klas uit om kopieerwerk te doen.
Al snel nam Johannes uit zichzelf steeds meer praktische taken op zich. Voor hem werd school daardoor een fijne plek. De telefoontjes naar huis gingen niet langer over problemen; hij kreeg juist complimenten. Het gevoel gezien te worden en ergens goed in te zijn, gaf hem zichtbaar meer zelfvertrouwen. Ook in de klas ging hij beter zijn best doen.
Inmiddels heeft Johannes zichzelf behoorlijk onmisbaar gemaakt op zijn basisschool in Twijzelerheide. De vorige conciërge is net met pensioen, Johannes heeft overal een sleutel van en weet als geen ander waar alles ligt. Maar na de zomer wacht de middelbare school. Dat betekent afscheid nemen van de basisschool én van zijn rol als conciërge.
Johannes maakt zich daar zorgen over. Kan de school wel zonder meneer Johannes? En kan Johannes eigenlijk wel zonder zijn school?
NOS Jeugdjournaal-presentator Annabelle Zandbergen maakte een documentaire over Johannes. Zijn verhaal gaat niet alleen over een jongen die zijn plek vindt op school, maar raakt ook aan bredere vragen in het onderwijs. Hoe ga je om met verschillen tussen leerlingen? En hoeveel ruimte is er voor praktisch talent?
Meneer Johannes
Zondag 28 juni, 19.20-19.35 uur, NPO 3/Zapp
