Maart 2014

0

Een nieuwe lay-out voor Friesland Post. In de afgelopen jaren zijn we druk bezig geweest Friesland Post stap voor stap te vernieuwen, te verfrissen, noem het eigentijdser maken. Chemie met de provinciale cultuur en woonomgeving vormen de voedingsbodem voor het bestaansrecht van Friesland Post. Niet voor niets roepen we al jaren dat het blad bedoeld is voor iedereen die van Fryslân houdt. De populariteit van het blad groeit en als boegbeeld van de provinciale identiteit vonden we het tijd om de volgende stap te maken. Een nieuwe lay-out een ruimere opzet van het blad, zodat dit een rustiger en leesbaarder magazine oplevert. En natuurlijk zijn de nietjes ingeruild voor een mooi “ruggetje”!

Daarnaast gaan we vanaf deze maand (nog) meer de diepte in en hopen we enigszins discussie uit te lokken. Op pagina 18 vindt u een goed voorbeeld van een verhaal dat debat kan opleveren. Vijfhonderd jaar na dato wordt in Fryslân nog altijd gestreden om erkenning van de Friese nationaliteit. Wat beweegt deze vrijheidsstrijders? En belangrijker nog: is het juridisch mogelijk om zwart op wit als ‘oprjochte Fries’ te boek te staan? Wij wensen u veel leesplezier met deze vernieuwde Friesland Post. En mocht u op- of aanmerkingen hebben laat het ons weten. Uw mening als lezer is ons zeer veel waard.

Duurzaam toerisme in het Waddengebied

Duurzaam toerisme in het Waddengebied AMELAND – Tijdens de Waddenconferentie, begin februari in het Deense Tonder, staken de verantwoordelijke ministers van Nederland, Duitsland en Denemarken de koppen bij elkaar om te praten over de ontwikkeling en het behoud van het Waddengebied. Er werden afspraken gemaakt en resoluties ondertekend. Eén daarvan was de Strategie voor Duurzaam Toerisme. Albert de Hoop is als burgemeester van Ameland nauw betrokken bij deze plannen. We voelen hem aan de tand over de belangrijkste actiepunten van deze strategie en de gevolgen daarvan.

Terugblik: Het wonder van Heerenveen

Terugblik: Het wonder van Heerenveen Schaatstempel Thialf is al jarenlang gastheer van grote schaatstoernooien. Het organiseren van deze wedstrijden is inmiddels dan ook gesneden koek voor het Thialf-team. Dat ervaring de beste leermeester is, weten ze sinds 1977. In dat jaar werd het WK Schaatsen in het Zwitserse Davos, wegens de invallende dooi, op het laatste moment afgeblazen. De Internationale Schlittschu Club Davos wees de wedstrijden toe aan Heerenveen en het Koninklijke Thialf-team kreeg hiermee de opdracht om het belangrijkste schaatsevenement in één week tijd te organiseren. Thialf had gelukkig nog het draaiboek van het voorgaande jaar in handen, een klein lichtpuntje tijdens deze schijnbaar onmogelijke opgave. Terwijl het organisatieapparaat van het ijsstadion op volle toeren draaide, vond Friesland Post het echtpaar Riet en Pieter Visser bereid om tijdens één van de gekste weken in hun leven een dagboek bij te houden. De heer Visser was destijds secretaris van het organisatiecomité, trouw terzijde gestaan door zijn vrouw Riet. Tijdens deze belangrijke week was in hun huis aan de Van Helomalaan het wedstrijdsecretariaat ondergebracht. Met recht kon dat dan ook het WK-zenuwcentrum worden genoemd.

De hele organisatie komt met vrijwilligers tot stand, die ervoor hebben gezorgd dat het WK nagenoeg vlekkeloos verliep. Deze unieke prestatie staat niet voor niets in de boeken als ‘Het wonder van Heerenveen’. Voor Friesland Post reden genoeg om nog een keer terug te blikken op dit bijzondere dagboek.

Kunstenaar Bonny Dijkstra: ‘Zonder kleuren zou ik naakt zijn’

Kunstenaar Bonny Dijkstra: ‘Zonder kleuren zou ik naakt zijn’ De bovenste etage van het oude UPC gebouw aan het Noordvliet in Leeuwarden is het domein van kunstenaar Bonny Dijkstra. Wie de deur opentrekt, staat oog in oog met tientallen metershoge kunstwerken met de meest prachtige kleuren. Overal waar je kijkt, staat of hangt zijn kunst. Het is Bonny’s handelsmerk geworden: sprankelende schilderijen met betoverende kleurencombinaties. Zijn aanstekelijke lach klinkt door het ruime vertrek.‘Ik hou wel van een beetje kleur in het leven.’

Nomadenbestaan in Amerika

Nomadenbestaan in Amerika Femke Weidema(31) uit Drachten leert op haar tiende haar eerste instrument bespelen op de lokale muziekschool. Ze heeft talent en ontwikkelt zich verder op het conservatorium. De muzikante ziet in Nederland niet genoeg kansen en vertrekt op haar 23e naar het land waar alles mogelijk is: Amerika. Ze laat het thuisfront achter zich met de belofte na een jaar terug te keren. Maar van die enkele reis naar Nederland is het nooit gekomen.

Ruig van buiten, mals van binnen

Ruig van buiten, mals van binnen Schotse hooglanders. Wat hebben die te zoeken in de Friese natuur? Tot zo’n dertig jaar geleden zag je deze robuuste runderen hier niet. Nu bevolken ze in kuddevorm menig natuurgebied. Door begrazing helpen ze de beheerders bij het in stand houden van het landschap. Daar komt nog bij dat hun vlees van uitstekende kwaliteit is.

Delen:

Reacties